Klasycystyczny pałac z początku XIX wieku z wnętrzami i muzeum regionalnym, w 12-hektarowym parku angielskim nad Mleczką.
Pałac zbudowano z inicjatywy księżnej Izabeli Lubomirskiej z Łańcuta dla jej wychowanka Henryka Lubomirskiego, w miejscu późnorenesansowego dworu obronnego. Prace zaczął Jan Griesmayer, a dokończyli Chrystian Piotr Aigner i sztukator Fryderyk Bauman; budowę zakończono około 1807 roku, a w połowie XIX wieku pałac rozbudowano. W 1829 roku generał Józef Bem założył w nim nowy system ogrzewania.
Bogate zbiory Lubomirskich w XIX wieku przeniesiono w dużej części do Lwowa, a resztę zagrabiono w czasie II wojny światowej. Od 1974 roku działa tu muzeum: na parterze ekspozycja historii miasta i regionu, z kolekcją strojów i słynnymi pasami przeworskimi z mosiężnych płytek, a na piętrze odtworzone wnętrza pałacowe.
Park w stylu angielskim zajmuje 12 hektarów nad rzeką Mleczką. Ma aleję grabową, stare dęby, lipy i platany oraz egzotyczne okazy, a w dawnych stajniach cugowych mieści się Muzeum Pożarnictwa.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY-SA 3.0; fot. Kroton, CC BY-SA 3.0 pl; fot. Januszk57, CC BY-SA 3.0 pl.
