Centrum miasta lokowanego na nowo w 1524 roku, z ratuszem, wieżą, farą i pomnikiem Władysława Jagiełły.
Pierwotny Leżajsk leżał nad Sanem, w miejscu dzisiejszej wsi Stare Miasto. Po niszczących najazdach tatarskich król Zygmunt Stary w 1524 roku przeniósł go około 5 km na bardziej obronne wzgórze i lokował ponownie na prawie magdeburskim jako Leżajsk Zygmuntowski. Historyczny układ ulic jest wpisany do rejestru zabytków.
Przy rynku stoją ratusz z 1869 roku, wysoka wieża z punktem widokowym, zespół kościoła farnego i popiersie Władysława Jagiełły, który w 1397 roku nadał Leżajskowi prawa miejskie. Wśród kamienic wyróżnia się dom nr 32 z przełomu XVII i XVIII wieku, wpisany do rejestru zabytków. Przy rynku stoi też makieta pokazująca jego układ.
Zdjęcia: fot. Krzysztof Dudzik-Górnicki (User:ToSter), CC BY-SA 3.0; fot. Marcin Konsek, CC BY-SA 4.0; fot. Mqrcin, CC BY-SA 3.0 pl.
